نویسنده: موسی فرهمند
التقاطیگری با رگههای کمرنگ از مارکسیسم و تمایل آشکار به گرایش لیبرالیسم بورژوایی در اندیشه دکتر مرتضی محیط، در شرایط امروز نمیتواند ضربهای مهلک به جنبش اعتراضی تودهای و کارگری وارد سازد. ضربهای مهلک از اینرو که ایشان با داشتن یک تریبون تبلیغیـترویجی (تلویزیون پیام افغان) و البته مخاطبان زیاد که طی سالیان دراز گذشته با ماسک مارکسیسم و چپ بر چهره، برای خود دست و پا کرده است. ادامهی این ورودی را بخوانید »
سخنرانی رفیق ایرج آذرین در سیامین سالگرد انقلاب بهمن
مجموعهی این سخنرانی بیش از یک سال پیش، به مناسبت سیامین سالگرد انقلاب بهمن در یک سمینار تشکیلاتی در ٢٥ ژانویه ٢٠٠٩ ایراد شده است. امید است که همه رفقا و فعالین سوسیالیست جنبش کارگری، در این برهه حساس از مبارزه طبقاتی در ایران مطالعه و بازخوانی این اثر ارزنده مارکسیستی در تبیین تاریخ خونین چند ده ساله اخیر را با تامل انجام دهند و به فراخور توان و امکانات خود در نشر و توزیع آن تلاش ورزند.
قسمت اول
قسمت دوم
قسمت سوم
قسمت چهارم
قسمت پنجم
امید مهرگان – 7 مرداد 1388. به نقل از رخداد
امروز خبر دستگیری امید مهرگان را در سایتها خواندم. مستقل از درجه تفاوت و توافق با دیدگاههای ایشان، نوشتههایش را همیشه مشتاقانه دنبال میکردهام. به امید آزادای سرافرازانهی هر چه زودتر او و سایر اسرا. (قادر ص)
1- بیتردید بسیاری تصدیق خواهند کرد که در این روزها در همهی ما میل و حتی نیازی عمیق به خواندنِ دوباره و دوبارهی تاریخ، بالاخص رخدادهای یک قرن اخیر ایران، سر برآورده است ادامهی این ورودی را بخوانید »
رژیم خبر اعدام چند تن از معترضین خیابانی را منتشر کرد و بدین وسیله با موج بازداشتهای هفتههای اخیر سعی دارد جو رعب و وحشت را در جامعه حاکم نماید.
دهها نفر از فعالین سیاسی حکم اعدام گرفته و در انتظار مرگ هستند. آیا بدین شکل جمهوری اسلامی می تواند مبارزات مردم را خاموش نماید؟ ادامهی این ورودی را بخوانید »
نویسنده: احسان کاوه
نتیجه رویارویی هفت ماههی جنبش اعتراضی مردم و دستگاه سرکوب رژیم اسلامی، برای هر دو طرف این نزاع وقوع نبردهای قطعی و تعیین کننده را در افقهای نزدیکِ پیش ِ رو به امری اجتناب ناپذیر تبدیل کرده است. ادامهی این ورودی را بخوانید »
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور
اطلاعیههای یازده تا سیزده
22 بهمن به همراه مردم به خیابان ها خواهیم آمد!
مبارزات هفت ماهه گذشته که پیشروی قابل ملاحظه ای داشته، شدیدا دولت مردان و اصلاح طلبان را به هراس انداخته و آنان را واداشته تا بنا به موقعیت خود در مقابله با این شرایط از همه ظرفیت های خود استفاده کنند. سرکوب گران دولت نظامی سرمایه با استفاده از انواع روش های سرکوب و رعب و وحشت و اعدام سعی دارند جنبش را خاموش نمایند و از سوی دیگر اصلاح طلبان با به رسمیت شناختن دولت و تاکید بر تغییر در چهار چوب قانون و جمهوری اسلامی، راه سازش و کج نمودن مبارزات مردم را پی می گیرند. ادامهی این ورودی را بخوانید »
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور
اطلاعیه شماره 10
نه احمدی، نه موسوی
زنده باد جنبش کارگری، زنده باد جنبش مردمی
با اوج گیری جنبش مردمی و هر چه گسترده تر شدن آن، اصلاح طلبانی که خود تا دیروز دست به کار سرکوب و کشتارهایی مثل کشتار سال 1367 هزاران زندانی و یا سرکوب و کشتار دانشجویان در جریان به اصطلاح انقلاب فرهنگی بودند، حالا به هراس افتاده و راه های سازش پیشنهاد می کنند. ادامهی این ورودی را بخوانید »
اولین سرمقاله ی کتاب جمعه به قلم احمد شاملو به تاریخ 4 مرداد 1358
روزهای سیاهی در پیش است. دوران پر ادباری که، گرچه منطقا عمری دراز نمیتواند داشت، از هماکنون نهاد تیرهی خود را آشکار کرده است و استقرار سلطهی خود را بر زمینهئی از نفی دموکراسی، نفی ملیت، و نفی دستاوردهای مدنیت و فرهنگ و هنر میجوید.
این چنین دورانی بهناگزیر پایدار نخواهد ماند، و جبر تاریخ، بدون تردید آن را زیر غلتک سنگین خویش درهم خواهد کوفت. اما نسل ما و نسل آینده، در این کشاکش اندوهبار، زیانی متحمل خواهد شد که بی گمان سخت کمرشکن خواهد بود. چرا که قشریون مطلقزده هر اندیشهی آزادی را دشمن میدارند و کامگاری خود را جز به شرط امحاء مطلق فکر و اندیشه غیرممکن میشمارند. پس نخستین هدف نظامی که هماکنون میکوشد پایههای قدرت خود را به ضرب چماق و دشنه استحکام بخشد و نخستین گامهای خود را با به آتش کشیدن کتابخانهها و هجوم علنی به هستههای فعال هنری و تجاوز آشکار به مراکز فرهنگی کشور برداشته، کشتار همهی متفکران و آزاد اندیشان جامعه است.
اکنون ما در آستانهی توفانی روبنده ایستادهایم. بادنماها ناله کنان بهحرکت درآمدهاند و غباری طاعونی از آفاق برخاسته است. میتوان به دخمههای سکوت پناه برد، زبان در کام و سر در گریبان کشید تا توفان بیامان بگذرد. اما رسالت تاریخی روشنفکران، پناه امن جستن را تجویز نمیکند. هر فریادی آگاه کننده است، پس از حنجرههای خونین خویش فریاد خواهیم کشید و حدوث توفان را اعلام خواهیم کرد.
سپاه کفنپوش روشنفکران متعهد در جنگی نابرابر به میدان آمدهاند. بگذار لطمهئی که بر اینان وارد میآید نشانهئی هشداردهنده باشد از هجومی که تمامی دستاوردهای فرهنگی و مدنی خلقهای ساکن محدودهی جغرافیائی در معرض آن قرار گرفته است.
